Redux Redux: Recenzja: Lo-Fi Sci-Fi Multiverse – Thriller o zemście, który odważnie zabiera nas w fascynujący nowy świat kina.

Rozważając mnogość filmów o wszechświecie, prawdopodobnie nieuniknione było, że w końcu pojawi się taki, który poważnie zajmie się moralnymi implikacjami podróży w czasie i przestrzeni. Redux Redux (https://rantdb.com/db/movie/redux-redux/), który odważnie podąża za popularnym konceptem do jego logicznego końca, porusza mniej o różnorodności wszechświatów, niż o tym, co może się zdarzyć osobie, która uzależni się od poszukiwania alternatywnych rzeczywistości.

Redux Redux, wzruszający, emocjonalnie poruszający i dynamiczny lo-fi sci-fi thriller, zabiera nas w romantycznie nihilizujący świat Irene Kelly (Michaela McManus), matki, której głęboki smutek zmusił ją do zabicia zabójcy jej córki, Neville’a (Jeremy Holm), tak często, jak tylko może. Irene, napędzana niewidzialną, ale potężną siłą, która nie pozwala jej odpocząć, nie przestaje go ścigać, nawet gdy staje się coraz bardziej świadoma, że jej dusza jest nienadającą się do naprawy.

Redux Redux Wykorzystuje Podróże W Wszechświat W Bardziej Inteligentny i Wciągający Sposób

Redux Redux to trzeci film braci Kevina i Matthewa McManus, w których występuje ich siostra Michaela; jest to ich najsilniejsza produkcja do tej pory. Film, który łączy elementy Groundhog Day, Terminatora 2 i Everything Everywhere All At Once, ale w końcu jest czymś zupełnie innym, stawia pytania o samą naturę katharsis, etykę egzekucji i możliwość – lub niemożność – postępu technicznego, który może nas uratować.

Dla Irene, żadne z tych pytań nie są w jej głowie. Kiedy ją poznajemy, już „setki” razy zamordowała Nevilla. Kevin i Matthew pokazują nam niektóre z sposobów, w jakie to robi (dławienie, spalenie, strzał z karabinu), ale nigdy w taki sposób, który gloryfikował lub romantyzował rzeczywistość przemocy. W tym momencie, gest jest prawie bez znaczenia; Irene wie, że musi natychmiast uciec przed policją i przetransportować się, ponownie, do swojego urządzenia podróży, które wygląda jak DeLorean, ale jako grobowiec.

W rzeczywistości, misja Irene jest mniej o zemście, a bardziej o desperackej próbie znalezienia wszechświata, w którym jej córka nadal żyje, ale na razie bezskutecznie. Neville zawsze pracuje w brudnej restauracji, zawsze ukrywa się daleko poza kanionami na zewnątrz Los Angeles, a ona zawsze jest zmuszona go zabić. Zauważalnie, bracia McManus spędzają jak najmniej czasu, wyjaśniając nam mechanizmy, z wyjątkiem sytuacji, w których pomaga nam lepiej zrozumieć kogoś, którego kompas moralny staje się coraz bardziej zniekształcony.

Podobnie, odchodzą od konwencji filmowych o wszechświecie, prezentując szereg możliwych światów w niezwykły sposób. Szczegóły są prawie zawsze takie same, z wyjątkiem niewielkich zmian, w taki sposób, że podkreślają ideę, że nie możemy uciec od naszego żalu, bez jego bezpośredniego konfrontowania. Czasami kolor restauracji się zmienia. Czasami Neville jest kucharzem. Czasami jest kelnerem. Czasami jego dom to stertka śmieci, a czasami jest on dziwnie czysty. Czasami jest lepiej przygotowany na konfrontację, a czasami jest całkowicie zaskoczony. Ale jego córka jest zawsze martwa, a ona zawsze będzie dążyć do zemsty.

Jedyną rzeczą, która w pewnym stopniu pozostaje stała w życiu Irene, jest pseudoprzeżycie z Jonathanem (Jim Cummings), uroczym, ale zdezorientowanym kochankiem, z którym ona regularnie ma stosunki w jego samochodzie, na zewnątrz pokoju wsparcia, którego już nie odwiedza. „To najbliższe, co mam do monogicznej relacji”, z ironią przyznaje Irene, próbując mu powiedzieć, co naprawdę się dzieje. W wielu momentach filmu, twórcy mają możliwość podążać utartą ścieżką, ale to nie robią. To w dużej mierze odnosi się do relacji Irene z terapią. Zespół McManus nie ma na celu sugerowania, że „rozmowa” sama w sobie wystarczy, aby zniwelować traumę i żal, choć oczywiście, gdyby Irene odłożył pistolet i czasami weszła do gabinetu terapeuty, mogłoby to pomóc.

Życie Irene ulega znacznym zmianom, gdy, w jednym z wariantów, spotyka się z Mią (Stella Marcus), piętnastolatką, która jest związana w domu Nevilla. Mimo, że Irene stara się ją od siebie odzyskać, nieoczekiwanie przytuli do siebie uciekinierkę, a obie tworzą wzruszającą więź, która nadaje filmowi drugą połowę potrzebnego, ciepłego impulsu. Mimo, że Mia nie jest dokładnie piętnastolatką; Stella Marcus jest świetną aktorką, ale rola jest napisana bardziej dla kogoś w późnych latach nastoletnich lub wczesnych dwudziestych.

Czasami centralne metafory filmu są tak wyraźnie dydaktyczne, że ryzykują stając się moralizatorskie, ale, częściej, film obraca się w tak kreatywny sposób, że rozpoznanie tylko rodzi wdzięczność.

Wprowadzenie Mii do dziwacznej codziennej rutyny Irene zmusza tę ostatnią do konfrontacji z przyczyną swoich działa, w sposób, który zawsze mógł się skłaniać do słodkiego, ale nigdy tego nie robi. Scenariusz zawsze szczere, w kwestii uzależnienia, zemsty, przemocy i śmierci, i sprytnie wykorzystuje podróże w multiwersum tylko jako trampolinę do lepszego zobrazowania postaci. To po prostu bardzo sprytnie, a pomaga w tym wspaniała, wrażliwa rola Michaela McManus, która jest dostrojona do odpowiedniego poziomu, dla kogo kompulsy stały się nie do opanowania.

Czasami centralne metafory filmu są tak czysto dydaktyczne, że ryzykują stając się moralizatorskie, ale, częściej, film obraca się w tak kreatywny sposób, że uznanie tylko rodzi podziw. Małe detale, takie jak stale pusty kubek z kawą lub blizna na czole, która nie znika, pomagają podkreślić argumenty McManus przeciwko przemiennej zemście: jest ona pusta, jest męcząca, i ostatecznie szkodzi wykonawcy bardziej niż ofierze. Czasami należy pozwolić, aby zmarli zmarli… chociaż może być naprawdę satysfakcjonujące, widzieć, jak Irene zabija Nevilla w pierwszej kolejności.

Redux Redux ma ograniczony dystrybucję kinową, rozpoczynającą się 20 lutego 2026 roku.

Data premiery
: 20 lutego 2026

Czas trwania
: 109 minut

Reżyser
: Kevin McManus, Matthew McManus

Autorzy
: Matthew McManus, Kevin McManus

Producenci
: Matthew McManus, PJ McCabe, Kevin McManus, Michael J. McGarry, Nate Cormier

Michaela McManus

Irene Kelly
*