5 Doskonałych Seriali Science Fiction, Które Niestety Nigdy Nie Słyszeliście (Ale Teraz To Zmieni)

Ty ignorowaliście te klasyczne powieści science fiction , ale nigdy nie jest za późno, żeby je przeczytać. Jeśli odkryliście twórczość autora Andy’ego Weira dzięki adaptacjom jego powieści, takim jak The Martian, lub nadchodzącej Project Hail Mary***, to te serie książek, autorstwa niektórych z jego najbardziej cenionych współczesnych, powinny być na Twoim radarze.

Literatura science fiction ma swój odpowiednik Nagrody Pulitera, nazywanej Nagrodą Hugo. Większość książek wymienionych tutaj, albo wygrała, albo była nominowana na Nagrodę Hugo za Najlepszą Powieść w roku następującym po ich wydaniu.

Oznacza to, że każdy z tych autorów jest gwiazdą w tym gatunku. Jeśli chcesz poszerzyć swoje literackie horyzonty, zacznij od tych książek.

5 Parallax Neandertałski

Autor: Robert J. Sawyer; Hominids (2002); Humans (2003); Hybrids (2003)

Trilogia „Parallax Neandertałski” Roberta J. Sawyera to oszałamiająca mieszanka klasycznych koncepcji science fiction. To powieść o „pierwszym kontakcie”, o spotkaniu dwóch cywilizacji, które są sobie całkowicie znane. Mimo to, w tym przypadku, dzielą je zaskakujące powiązanie. Jest to również opowieść o równoległym wszechświecie, w której zostają wprowadzone do siebie dwie bardzo różne wersje Ziemi.

Hominids wygrało Nagrodę Hugo w 2003 roku. Drugi tom trylogii, Humans, został nominowany w następnym roku.

To znaczy, nasz znany świat kontrastuje z tym, w którym Neandertalowie ewoluowali i rozwinęli cywilizację, a nie Homo sapiens. Tak jak w każdym świetnym science fiction o obcych, Sawyer tworzy wciągającą, w pełni zrealizowaną kulturę dla swoich Neandertalczyków. Oznacza to również, że książka mieści się w kategorii alternatywnej historii, choć jej odchylenie od rzeczywistej historii zaczyna się bardzo wcześnie.

Hominids, pierwsza książka, na początku jest powolna, ponieważ dwa światy dosłownie się zderzają. Jednak w trakcie trylogii, oba Ziemi, a także dwie społeczności, stają się coraz bardziej ze sobą powiązane, a czytelnicy będą coraz bardziej zafascynowani każdym nowym szczegółem, którego się dowiedzą o naszych Neandertalczykach, takich, jakie wyobraża Robert J. Sawyer.

4 A Memory Called Empire/A Desolation Called Peace

Napisana przez Arkady Martine; Wydana w 2020 i 2022 roku

Okładki książek Arkady Martine, Desolation and Memory

Arkady Martine jest jedną z wschodzących gwiazd science fiction. A Memory Called Empire to jej debiut z 2019 roku, który zdobył nagrodę Hugo. Została nagrodzona również za swoją kontynuację, A Desolation Called Peace. Fani wciąż z niecierpliwością czekają na trzecią książkę, która dla wielu czytelników science fiction jest już uważana za definitywną operę kosmiczną swojego pokolenia.

To jest spadkobierca klasyków, takich jak książki Isaaca Asimova Fundacja, a także książki George’a R. R. Martina Gra o tron. Pamięć koncentruje się na nowej ambasadorce w rozlegim Imperium Teixcalaanli, która dąży do odkrycia prawdy o śmierci swojego poprzednika. Jednocześnie musi przystosować się do politycznych intryg w dworze Teixcalaanli.

Odeszanie nazwane Pokojem czerpie tytuł z jednej możliwej interpretacji starej cytaty o Rzymie: „tworzą pustkę i nazywają ją pokojem„. Autorka Arkady Martine jest również historykiem i w swojej pracy wykorzystuje szczegóły i motywy zaczerpnięte z prawdziwej historii rzymskiej i bizantyjskiej.

Innymi słowy, Pamięć to wciągająca historia o morderstwie, osadzona w tle galaktycznego kryzysu sukcesji. Odeszanie kontynuuje tę historię, dodając do niej wrogich obcych, a także rozwija główne tematy pierwszego tomu, przenosząc je do jeszcze bardziej ambitnych miejsc.

3 Saga podróżników w czasie z Oxfordu

Napisana przez Connie Willis; Doomsday Book (1992); To Say Nothing of the Dog (1998); Blackout/All Clear (2011)

Autorka Connie Willis zasługuje na to, aby być znaną w każdym domu; to prawdziwa strata, że jej twórczość nie jest bardziej popularna. Jest w pewnym sensie jak Michael Jordan, lub Tom Brady, w nowoczesnej literaturze science fiction. Ten nagroda Hugo, o której ciągle mówimy? Ona wygrała dziewięć z nich. W rzeczywistości wszystkie cztery książki tutaj zostały nagrodzone za Najlepszą Książkę.

Willis po raz pierwszy zaprezentowała swój koncept historyków z Oksfordu podróżujących w czasie w krótkim opowiadaniu z 1982 roku „Fire Watch”, a następnie stało się to podstawą dla czterobookowej serii powieści. Oprócz kilku postaci występujących w różnych książkach, każda z nich stanowi niezależną fabułę; zamiast tego, są ze sobą powiązane wspólnym miejscem i powtarzającymi się motywami.

Doomsday Book, pierwsza powieść z serii „Oxford Time Travel”, podzieliła nagrodę Hugo w 1993 roku za najlepszą powieść z Vernor Vinge’s A Fire Upon the Deep. To tylko druga okazja, kiedy nagroda Hugo została przyznana w formie podziału. Pierwszy raz to było, kiedy Dune podzieliło decyzję z powieścią Rogera Zelazny’ego This Immortal w 1966 roku.

Connie Willis pisze z dużym poczuciem humoru, jednocześnie prezentując fabuły, które są skrupulatnie opracowane i bardzo angażujące. Nawet po czterech książkach, możliwości jej historii podróży w czasie wciąż pozostają w dużej mierze niewykorzystane. Innymi słowy, fani wciąż proszą o piątą część serii, piętnaście lat po wydaniu ostatniej.

2 The Forge Of God/The Anvil Of Stars

Napisane przez Greg Bear; Opublikowane w 1987 i 1992 roku

Forge of God Anvil of Stars paperback copies

Greg Bear to kolejna ikona współczesnej science fiction, z której jeszcze nie zapoznało się szerokie grono odbiorców. Dzieła Beara są złożone i pełne pomysłów, które czynią go jednym z wiodących futurystów współczesności, obok takich autorów jak William Gibson (autor Neuromancer) i Bruce Sterling (Islands in the Net). The Forge of God to prawdopodobnie jego najbardziej przystępna powieść dla początkujących czytelników.

Bear zdobył nagrody Hugo za Novelle i krótkie opowiadanie, ale nagrodę za najlepszą powieść nie zdobył w swojej karierze. Był nominowany pięć razy, ale nigdy nie wygrał.

Akcja rozpoczyna się od tajemniczych wydarzeń w Układzie Słonecznym, a odkryciem obcego z ostrzeżeniem dla życia na Ziemi. To, co się z tego wyniknie, jest naprawdę nieprzewidywalne, w najbardziej satysfakcjonujący sposób. Bez zdradzania zbyt wiele, Forge of God pozostawia czytelników na niesamowitym cliffhangerze, pragnąc wiedzieć, co się wydarzy dalej.

Na szczęście, Bear wydał The Anvil of Stars kilka lat później, które prowadzi historię w jeszcze bardziej szalone kierunki. Trzecia powieść niestety nigdy nie powstała przed śmiercią Beara w 2022 roku, a mimo sporadycznych rozmów o adaptacji Forge i Anvil, pozostają one do tej pory jednymi z wspaniałych, niezrealizowanych epickich powieści science fiction.

1 Trilogia „The Zones Of Thought”

Napisana przez Vernora Vinge; A Fire Upon The Deep (1992); A Deepness In The Sky (1999); The Children Of The Sky (2012)

Trilogia Vernor Vinge’a „Zony Myśli” to space opera w najbardziej rozległym i operowym wydaniu. A Fire Upon the Deep ma wszystko. Złośliwa sztuczna inteligencja? Sprawdzone. Stada obcych psów, które dzielą umysł? Sprawdzone. Protagonista w stylu Frankensteina, złożony z części ciała eksploratorów kosmosu? Sprawdzone. Nawet wrogie, xenofobiczne obcy motyle? Tak, nawet to.

A Fire Upon the Deep to definicja gęstej, hard sci-fi, ale porusza się w duchu Star Wars. Jego kontynuacja, A Deepness Upon the Sky, jest równie imponująca. Osadzona tysiące lat wcześniej, dzieli jednego z bohaterów z poprzedniej książki: Pham Nuwen, odrodzonego eksploratora, który za życia założył wielką cywilizację.

A Fire i A Deepness przyniosły Vernorowi Vinge’owi nagrodę Hugo. W 2007 roku ponownie wygrał ją za swoją samodzielną powieść Rainbow’s End.

Children of the Sky to bezpośrednia kontynuacja pierwszej książki, ale niestety nie rozwiązuje wielu głównych wątków, które zostały pozostawione otwarte przez A Fire. Vinge zmarł w 2024 roku, pozostawiając fanom jego słynnej serii powieści nadzieję na adaptację, lub aby inny autor kontynuował jego dzieło i dokończył historię.